Ved tjernet, det sorte, forglemte,

bak skogenes siste myr,

der skjelver i måneskinnet

et eventyr.

.

Hun lever i sivenes skygge,

og månesølv er hennes klær,

og tro meg, hun elsker å være

der ingen er.

.

Hun dukker av sjøens mørke

hver høysommernatt klokken tolv.

Da vokter ved tjernets bredder

et nihodet troll.

.

Og hvo som våger å skue

den deilige svømme forbi,

blir ett av et skoguhyre

med munner ni!

Eg elskar dikta til André Bjerke, noko som “gamle” lesarar sikkert har fått med seg frå før av. Men nå er det veldig lenge sidan eg har posta noko om det, så eg kjende at det var på tide. Småen ligg og søv middag, og eg sat med ein kopp kaffi og diktsamlingane hans på fanget. Eg let meg rive med av orda, kjensla og draumene versa vekkjer i meg. Det er noko som appellerar til meg med det mystiske, med natur, om draumer og om livet, om eventyr og det sensuelle, alt kva han klarte å fange og skrive ned.

Det vekkjer ein kjensle i meg som eg ikkje veit korleis eg skal setje ord på. Den same kjensla som eg får ved å høyre eit vakkert stykke musikk, sjå eit fengslande bilete, eller når eg er ute og går i skog og fjell. Kan det kallasta andeleg? Det sanselege? Korleis kan ein skildra ein flygande, sildrande kjensle som byrjar i magen, flyt rundt hjarta, og legg seg rundt sjel og sinn som eit mjukt pledd? Som gjer at eg pustar, som gjer at eg får drivkraft til å halde fram her i livet?

Eg treng ikkje setje ord på det. Eg veit at det lever i meg og eg veit korleis eg kan hente det fram. Eg får lyst til å dele, men det er ikkje alltid lett. Eg kan sitje med tårar i auga om eg høyrer vellkomponerte pianostykker, eller eg kan gispe av frysningane eg får av måten fiolinstrengene speler med kjenslane mine. Eg kan ikkje sjå meg mett på fjella, eg ynskjer å stoppe tida. Det er dette som gjer at eg lever. Det er dette eg kan få av poesi.

Så ha ein fin dag, kjære lesarar, fylt med kva dykk måtte ynskje. Her er det dikt, kaffi og eit lite pusterom før den finaste eg veit kjem til å kaste meg ut i ein dag fylt med leik, latter, trilletur , samt ein liten dose kvardagskaos som høyrer med. Men litt kaos trur eg berre er sunt, det óg!