Etter å ha vandra omkring med ei mild kjensle av panikk over alt eg må hugse og over alt som forsvinn utor hovudet på upassande tidspunkt, har eg forelska meg i listeskriving og planlegging av store og små mål.

Det byrja med jobben. Små gjeremål kan så lett gløymast om eg ikkje har dei skrive ned i ei notatblokk. Eg kryssar sirlig av med ein gong dei er utførte, og kjenn eit stikk av velbehag som gir drivkraft til å få vekk heile lista så effektivt som mogleg. Dette tok eg med meg heim til gjeremål på fritid og i hus.

Eg sparar mykje energi som ellers forsvinn på å tenke på alt eg må hugse, og ikkje minst all den energien som forsvinn ved å gå rundt å tenke på alt som skulle vore gjort.

Men den kjekkaste listeskrivinga tykkjer eg, er planlegging av mål og ting som eg vil gjere i løpet av livet mitt. Denne form for listeskriving er inspirerande! Ikkje minst så har eg fått retning og noko å arbeide mot. Eg har virra ein del omkring i livet mitt, med glødande engasjement som eg ikkje har fått retta mot noko fordi eg ikkje har hatt retning.

Eit steg mot å hugse og planlegge var óg kritttavla med namn Snella Segl. Er ho ikkje søt? Men i staden for å klusse henne til med små stikkord som, til dømes, hugs å ta tran, bestemde eg meg for å skrive ned det viktigaste av alt å få tid til å pleie i kvardagen. Nemleg kjærleiken.

Med initialene til alle i flokken vår